hafıza, unutmak mümkün mü, unutmak, hatırlamak, hafıza silmek

Nasıl Unuturum?

Nasıl Unuturum?

Unutmak mümkün mü? Öncelikle bu sorunun cevabını aramamız lazım. Unutmak bilinçli bir şekilde yapabileceğimiz bir şey değil. Yani “bu yaşadıklarımı unutmam lazım” diyerek bilincimizden silemiyoruz. Ama tamamen unutmak değilse de buna çok yakın yöntemler var, az sonra anlatacağım. Bilinç dışı bir şekilde travmalarımızı, yapacaklarımızı, kimi tarihleri, isimleri vs unutabiliriz. Bu çok normal. Beynimiz bir bilginin gereksiz olduğunu düşünürse veya uzun süre kullanılmazsa önce bir silikleştirme sürecine giriyor. Bunu bilgisayarlardaki geri dönüşüm kutusu gibi düşünebiliriz. Kurtarılması mümkün, ama ortalıkta bulunmayan bilgi. Unutmak istemediğimiz ama unuttuğumuz şeyler için de birkaç çözüm var, onları farklı bir yazıda anlatacağım. Şimdi gelelim unutmak istediklerimize…

Bir konunun ucu açıksa, hala çözülememişse beynimizde yer işgal eder. Sürekli gündem olur. Yaşadığımız ve unutmak istediğimiz şeyleri hazmedememek konunun aklımızdan çıkmamasına neden olur. Aklımızdan çıktığını sandığımız zamanlarda da davranışlarımızı etkilemeye devam eder. Tamamen isteyerek unutmak ne kadar mümkün değilse, kabullenip konudan uzaklaşmak da o kadar mümkündür. EMDR veya hipnoz ile sağlanmaya çalışılan da budur. Bütün hayatımızı negatif etkileyen, fobilerimizin, anksiyetemizin, panik bozukluğumuzun vb kaynağı olan travmayı gün yüzüne çıkarıp, kabullenip yerine kaldırmak.

Bir örnek verelim. Aldatılan bir eş düşünelim. Ayrılmışlar artık, ilişki bitmiş. Bu yaşadığını kabullenemeyen, hazmedemeyen insan sürekli bunu düşünür. Büyük ihtimalle aldatıldığı için, bir daha kimseye kolay kolay güvenemez, sürekli şüpheci davranır veya kıskançlıkları artar. Yani ağlama, sızlanma bitti desek de davranışlarda bu yaşanılan devam eder. Ama artık kendi içerisinde “bunu da yaşadım, bu da bir hayat tecrübesiydi, ben mağdur tarafım, herkes her olay kendi içerisinde değerlendirilir” diyebilen kişi, tekrar insanlara güvenir, yeni bir ilişki kurar, hayatına devam eder.

Yaşadıklarımızı kabullenmemiz, insanları affetmemiz, konuları hazmetmemiz bazen tek başımıza mümkün olmuyor. Olayın büyük veya küçük olduğu fark etmez, kişiden kişiye de değişen bir durum bu. Profesyonel desteğiyle böyle sorunları aşmak çok daha kolay. Antidepresan ilaçlar kullanmak konunun üstünü kapatmaktır, ama bazen terapilerle beraber ilaç kullanmak da gerekebilir. (Kişinin kendine zarar vermesi, yeme ve uyku düzeninin uçlarda bozukluğu vb gibi…) Peki neden kendi kendimize her şeyi hazmedemiyoruz… Çünkü algımız bozuluyor, hormonal dengemiz alt üst oluyor. Mesela serotonin seviyesi çok düşmüş bir insanın güle oynaya hayatına devam etmesini bekleyemezsiniz. Hormonal dengesizliği de ilaçlar ve/veya alpha stim gibi terapi teknikleriyle yenebiliriz. Sonrasında veya bununla birlikte kabullenme çalışmalarına başlanılabilir.

Değerlerimizi, sürekli tekrarladıklarımızı, aklımızı kurcalayanları unutamayız. Bir şeyi sürekli unutmaya çalışmak, hatırlamak demektir. Başka şeylerle ilgilenmek anlık bir çözüm olabilir, konuyu değiştirebiliriz. Uzun süreli çözümler, daha çok sabır ve çalışma gerektirir. Unutulmamasını istediğimiz toplumsal bir olay veya kişi düşünelim. Anıtını yaparız, meydanlara adını veririz, heykelini dikeriz. Yani değer veririz. Unutmaya en yakın his, değersizleştirmektir. Değersizleştirmek en başında çok efor gerektirir. Ardından hiçbir şey yapmanıza gerek kalmaz. Bu eforu tek başınıza harcamak zorunda değiliz. Uzman desteği almaktan çekinmemeliyiz. Ömrümüz boyunca harcayabileceğimiz enerji sonsuz değildir. Doğru yere kullanırsak, istediğimiz birçok şeyi gerçekleştirebiliriz.

 

Emre Oğuzcan Özdemir

Bu gönderiyi paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir